top of page
kok 4.jpg
  • Εικόνα συγγραφέαΜαρία Ηλέκτρα Αδραχτά

Παθολογική Ζήλια

Η παθολογική ζήλια, γνωστή και ως σύνδρομο του Οθέλλο, είναι μια σοβαρή ψυχιατρική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από μια παθολογική ανησυχία ότι ο σύζυγος ή ο σεξουαλικός σύντροφος είναι άπιστος χωρίς ουσιαστικά στοιχεία.

Η πάθηση πήρε το όνομά της από τον σαιξπηρικό χαρακτήρα Οθέλλο, ο οποίος δολοφόνησε τη γυναίκα του λόγω αβάσιμων υποψιών για απιστία. Περιλαμβάνει αυταπάτες ή εμμονές σχετικά με την πίστη και την αφοσίωση του συντρόφου, που οδηγεί σε σημαντική αγωνία και πιθανή αναστάτωση στη ζωή τόσο του πάσχοντος όσο και αυτού που είναι ο στόχος της ζήλιας. Παρόλο που δεν υπάρχουν αξιόπιστα ποσοστά επικράτησης της Νοσηρής Ζήλιας, παρατηρείται πιο συχνά σε άνδρες και σε άτομα με ιστορικό σχεσιακής ανασφάλειας ή κτητικότητας. Αυτή η κατάσταση μπορεί να συσχετιστεί με μια ποικιλία ψυχικών διαταραχών, συμπεριλαμβανομένης της σχιζοφρένειας, της διπολικής διαταραχής και των διαταραχών κατάχρησης αλκοόλ/ουσιών. Τα συμπτώματα μπορεί να κυμαίνονται από υπερβολικές συμπεριφορές αμφισβήτησης και ελέγχου έως καταδίωξη και βία. Οι θεραπείες περιλαμβάνουν ψυχολογικές παρεμβάσεις, φαρμακολογική θεραπεία και σε ακραίες περιπτώσεις νοσηλεία για την προστασία όλων των εμπλεκόμενων μερών.

 


 

Αιτίες

Η παθογένεια της νοσηρής ζήλιας είναι πολύπλοκη και μπορεί να επηρεαστεί από ψυχολογικούς, βιολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες:

1. Ψυχολογικοί παράγοντες: χαρακτηριστικά προσωπικότητας όπως η ανασφάλεια, η εξάρτηση από τον σύντροφο για επιβεβαιωση, η χαμηλή αυτοεκτίμηση και οι προϋπάρχουσες διαταραχές προσωπικότητας (όπως η οριακή ή παρανοϊκή διαταραχή προσωπικότητας) μπορεί να δημιουργήσει το σκηνικό για τη νοσηρή ζήλια.

2. Βιολογικοί Παράγοντες: Νευρολογικές διαταραχές, όπως βλάβες στον μετωπιαίο ή κροταφικό λοβό, που μπορεί να επηρεάσουν την κρίση και τον έλεγχο των παρορμήσεων, μπορεί να συμβάλλουν στην ανάπτυξη της πάθησης. Επιπλέον, οι ανισορροπίες των νευροδιαβιβαστών, ιδιαίτερα που αφορούν τη ντοπαμίνη και τη σεροτονίνη, έχουν εμπλακεί στην παθολογία των παραληρηματικών διαταραχών, συμπεριλαμβανομένης της Νοσηρής Ζήλιας.

3. Κοινωνικοί Παράγοντες: Περιβαλλοντικοί στρεσογόνοι παράγοντες όπως η διαφωνία στις σχέσεις, η απιστία σε προηγούμενες σχέσεις ή οι πολιτιστικοί και κοινωνικοί κανόνες που τονίζουν τη σεξουαλική αποκλειστικότητα μπορεί να αποτελέσουν έναυσμα για την εμφάνιση παθολογικής  ζήλιας.

4. Συννοσηρότητα: Συχνά συνυπάρχει με άλλες ψυχιατρικές καταστάσεις. Για παράδειγμα, η εξάρτηση από το αλκοόλ είναι γνωστό ότι επιδεινώνει τη ζήλια και μπορεί να επιταχύνει τη μετάβαση από τη φυσιολογική ζήλια στην παθολογική ζήλια.

 




 

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα της παθολογικής  ζήλιας μπορεί να εκδηλωθούν με διάφορους τρόπους, που κυμαίνονται από λεπτές συναισθηματικές αντιδράσεις έως εμφανείς επιθετικές συμπεριφορές:

1. Παραληρητικές πεποιθήσεις: Το άτομο μπορεί να έχει ακλόνητες πεποιθήσεις ότι ο σύντροφός του είναι άπιστος, παρά την έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων ή ενώπιον της άμεσης στοιχεία για το αντίθετο.

2. Εμμονικές συμπεριφορές: Συνεχής αναζήτηση αποδείξεων απιστίας, όπως έλεγχος του τηλεφώνου, του email ή των λογαριασμών των μέσων κοινωνικής δικτύωσης του συντρόφου, συχνά με μυστικό ή παρεμβατικό τρόπο.

3. Ανάκριση του Συντρόφου: Επαναλαμβανόμενη ερώτηση του συντρόφου για το πού βρίσκεται, κατηγορώντας τον ότι έλκεται ή εμπλέκεται με άλλα άτομα.

4. Παρακολούθηση και επιτήρηση: χρήση συσκευών παρακολούθησης ή χρήση άλλων μέσων για την παρακολούθηση των κινήσεών του.

5. Βίαιη ή απειλητική συμπεριφορά: Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει βλάβη που στρέφεται στον υποτιθέμενο «αντίπαλο», τον σύντροφο ή τον εαυτό του.

6. Συναισθηματική δυσφορία: Αισθήματα άγχους, κατάθλιψης, θυμού και ταπείνωσης μπορεί να συνοδεύουν τη ζήλια, οδηγώντας σε σημαντική ψυχολογική δυσφορία.

7. Κοινωνική και Επαγγελματική Αναπηρία: Η πάθηση μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα στις κοινωνικές σχέσεις, συμπεριλαμβανομένων των φίλων και της οικογένειας, και μπορεί να επηρεάσει την εργασιακή απόδοση ή να οδηγήσει ακόμη και  σε ανεργία.

 


Θεραπεία της Παθολογικής ζήλειας

Η θεραπεία για τη νοσηρή ζήλια είναι πολύπλευρη και προσαρμοσμένη στις ανάγκες του ατόμου, συχνά περιλαμβάνει συνδυασμό ψυχοθεραπείας, φαρμακευτικής αγωγής και μερικές φορές νοσηλεία:

1. Ψυχοθεραπεία: Η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία (CBT) χρησιμοποιείται συνήθως για να  αλλάξει μη βοηθητικές γνωστικές παραμορφώσεις και συμπεριφορές. Η θεραπεία ζευγαριού μπορεί επίσης να είναι ευεργετική για την αντιμετώπιση των σχεσιακών πτυχών της ζήλιας.

2. Φαρμακοθεραπεία: Εάν η ζήλια έχει παραληρηματικό χαρακτήρα , μπορεί να συνταγογραφηθούν αντιψυχωσικά φάρμακα. Τα αντικαταθλιπτικά, ιδιαίτερα οι SSRI, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της υποκείμενης κατάθλιψης ή άγχους.

3. Θεραπεία Συννοσηρών Καταστάσεων: Η αντιμετώπιση τυχόν υποκείμενων ψυχιατρικών παθήσεων ή ζητημάτων κατάχρησης ουσιών είναι ζωτικής σημασίας για την αποτελεσματική θεραπεία.

4. Παρακολούθηση και Σχεδιασμός Ασφάλειας: Η τακτική παρακολούθηση για τον κίνδυνο πρόκλησης βλάβης στον εαυτό του ή στους άλλους είναι βασικό συστατικό της θεραπείας. Σε καταστάσεις όπου υπάρχει σημαντικός κίνδυνος βίας, ο σχεδιασμός ασφάλειας είναι κρίσιμος.

5. Νοσηλεία: Σε σοβαρές περιπτώσεις, ειδικά όπου υπάρχει κίνδυνος βλάβης, μπορεί να χρειαστεί ακούσια νοσηλεία για να διασφαλιστεί η ασφάλεια όλων των εμπλεκομένων ατόμων.

6. Κοινωνική υποστήριξη και αποκατάσταση: Η ενασχόληση με ομάδες υποστήριξης και κοινοτικές υπηρεσίες μπορεί να βοηθήσει στη διεύρυνση του δικτύου υποστήριξης του ατόμου και να βοηθήσει στην ανάρρωση. Κάθε σχέδιο θεραπείας πρέπει να εξατομικεύεται, λαμβάνοντας υπόψη τα συγκεκριμένα συμπτώματα του ατόμου, τη σοβαρότητα της ζήλιας, τυχόν συνυπάρχοντα προβλήματα ψυχικής υγείας και τις προσωπικές του συνθήκες. Μπορεί να απαιτηθεί τακτική παρακολούθηση και πιθανώς μακροχρόνια θεραπεία για την αποτελεσματική διαχείριση της κατάστασης.

 

 

Προληπτικά μέτρα

Αν και είναι δύσκολο να αποτραπεί η παθολογική  ζήλια λόγω της πολύπλοκης αιτιολογίας της, ορισμένες στρατηγικές μπορεί να βοηθήσουν στον μετριασμό του κινδύνου ή στη μείωση της σοβαρότητας:

1. Πρακτικές Υγειών Σχέσεων: Ενίσχυση της εμπιστοσύνης και της ανοιχτής επικοινωνίας στις σχέσεις. Αντιμετωπίστε ζητήματα όταν προκύπτουν και αναζητήστε συμβουλευτική για ζευγάρια εάν είναι απαραίτητο.

2. Διατήρηση ψυχικής υγείας: Συμμετέχετε σε τακτικούς ελέγχους ψυχικής υγείας, ειδικά εάν υπάρχει ιστορικό ψυχιατρικών παθήσεων. Η έγκαιρη παρέμβαση μπορεί να είναι κρίσιμη.

3. Πρόληψη κατάχρησης ουσιών: Αποφύγετε την υπερβολική χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών, που μπορεί να βλάψουν την κρίση και να επιδεινώσουν τις παρανοϊκές σκέψεις.

4. Διαχείριση άγχους: Αναπτύξτε υγιείς μηχανισμούς αντιμετώπισης του στρες, οι οποίοι μπορούν να πυροδοτήσουν ή να επιδεινώσουν τα συμπτώματα.

5. Εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση: Η εκπαίδευση του εαυτού και των άλλων σχετικά με τα σημεία και τα συμπτώματα της Νοσηρής Ζήλιας μπορεί να οδηγήσει σε έγκαιρη ανίχνευση και παρέμβαση.

6. Κοινωνική Υποστήριξη: Η οικοδόμηση και η διατήρηση ενός υποστηρικτικού κοινωνικού δικτύου μπορεί να προσφέρει ένα προστατευτικό μέσο κατά της ανάπτυξης ψυχολογικών διαταραχών.

 

Εάν υποψιάζεστε ότι εσείς ή κάποιος άλλος αντιμετωπίζει νοσηρή  Ζήλια, είναι σημαντικό να αναζητήσετε άμεση ιατρική βοήθεια καλώντας τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης ή συμβουλευτείτε έναν ειδικό.

30 Προβολές0 Σχόλια

Πρόσφατες αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων

Comments


bottom of page